Byłam kiedyś w miejscu wprost z mych marzeń. Była to mała wioseczka nadmorska, oddalona od morza o kilka kilometrów. Na końcu wsi, już na drodze polnej stał uroczy domek z wielkim ogrodem praz okiennicami w oknach. Miał piękny rustykalny wygląd, a od lasu oddzielała go jedynie siatka ogrodzeniowa. Coś niesamowitego. W środku oczywiście wnętrza utrzymane w odpowiednim, klimatycznym stylu, wielki salon w okrągłym stołem i antycznymi meblami, kuchnia z suszącymi się ziłami pod sufitem i kotem grzejącym się na piecu. Widok i atmosfera jak z najpięniejszego snu. Mieszkało w tym domku małżeństwo staruszków, ze swoim kotem i psem.Ranki upływały im na spokojnym, długim śniadaniu przy radiu i wiadomościach, popołudnia na spacerach do lasu, który był pod nosem, bo zaledwie ogrodzenie z siatki oddzielało ogród od runa leśnego. Piękne , spokojne życie na wsi na stare lata. Któż o tym nie marzy? Ja z pewnością i mam nadzieję ,że spełnię swoje marzenia. Zabrakło tak jedynie elementu jednego, stadniny konnej i przejażdżek. Ale oczwiście w wieku siedemdziesięciu lat nie zawsze możńa uprawiać taki rodzaj sportu. Jednak zawsze można mieć ludzi odpowiedzialnych za konie i dbających o ich zdrowie i wygląd. Czasem nie chodzi o jazdę konną, tylko o posiadanie swojego konia, którego można w każdym momencie pogłaskać i przytulić.